ديشب بعد از دوچرخه سواري سه ساعته در آن مجتمع ورزشي جديد
آنقدر روحيه گرفتم كه گويي ديگر از ان استرسهاي روزانه ام خبري نبود.
ميداني بعدش دلم به حال خودم/مان سوخت
از اينكه از گرفتن ذره اي از حقوق و
آزادي از دست رفته مان
اينقدر ذوق زده شديم.
Posted by maryam at September 29, 2006 01:14 PM