از وقتی خواندن "زندگی جنگ و دیگر هیچ" اوریانا فالاچی را شروع کرده ام دیگر شبها آسوده خاطر به خواب میروم و از اینکه در سال 1967 و در ویتنام نیستم روزی هزار بار از گاد تشکر می کنم!