شاید حق با تو باشد.
شاید همه زندگی به یک لحظه اعتماد کردن می ارزد
شاید همه زندگی همان باشد که اعتماد کسی را به بازی نگیری
شاید همه زندگی همان لحظه ء ناباعتماد حقیقی است.
لحظه ای که بویی از خیانت حتی به مشامت نمی خورد.
.
حق با توست...
دراين دنيا كه مردانش عصا از كور مي دزدند
من از خوش باوري اينجا محبت آرزو كردم
حق با توست اعتماد تنها دلیل"قداست دوستی".
حق با اوست!
Posted by: داستانک at May 30, 2008 02:49 AMادم انقدر بي معرفت چرا كمانت من دليت كردي
اي بابا
پس معلوم حق با من بود 20454-0 بنفع من
بيا اين اهنگ گوش كن شايد مغزت كانكت بشه http://www.youtube.com/watch?v=-xEzGIuY7kw
سلام ماري؟خوبي؟خوشي؟كجايي؟كي مياي؟كي آني؟هان؟
Posted by: leila at May 29, 2008 01:03 AMكامنتم اشتباهي شد http://www.zahra-hb.com اينجا ميخواستم كامنت بذارم
سلام
سلام همينجا از پسراي احمقي كه شماره موبايل دادن تشكر ميكنم بدجور حوصلم سر رفته چنان بلايي سرتون بيارم كه هفته اي يه سيمكارت عوض كنيد
Posted by: نوید at May 28, 2008 05:54 AMنقاب ها مرا به درد مي آورند، پيش از به درد آوردن خيانت
http://www.nafar_titi.persianblog.ir/
اوه انقدر هيجان زده شدم كه كامنتت رو باز گذاشتي كه همه چي از ذهنم پريد. مريمي تو سرشار از استعدادهاي سرشاري هستي كه همه رو متعجت ميكني. تو قدم به قدم به جلو نمي ري. بلكه مي پري!!! گور باباي اونهايي كه اعتماد به نفست رو ازت ميگيرن. تو فقط به من گوش كن! تو توانايي انجام خيلي كارها رو داري عزيز دلم. چيزي به تموم شدن سختيهات نمونده.
Posted by: shima joonet at May 26, 2008 05:13 AM...و وقتي بفهمي از اون يه لحظه اعتماد سو استفاده شده...
Posted by: elham at May 25, 2008 11:41 AMهمه ي راه هايت را گم كرده ام
فقط چند خط روي پيراهنت
كه بيراهه ام نبرد
باقي مانده
تا بالا برود
آرام بگيرم
بر بستري از ابر
و از ترشحات تنش
خواب هاي رفتن و رفتن و رفتن
پيچك را
تعبير كنم.
اما توي زمانه ما ميشه به كسي هم اعتماد كرد؟
اما كاش ياد بگيريم اعتماد كسي رو به بازي نگيريم .
سلام .....
Posted by: یاسمن at May 24, 2008 05:26 PMكار سختيه ---
Posted by: badbanha at May 24, 2008 05:25 PMشاید...
Posted by: زهرا at May 24, 2008 06:38 AMسلام! چطوري مريمي! خوبي؟ كم پيدا شدي. نكنه خبريه؟!
Posted by: crony at May 24, 2008 03:28 AMاعتماد به لحظه مهم تر از همه چیز. همیشه از خود می پرسم: این لحظه مرا چه خواهد داد؟