Maryam

هفته کار و کوشش

از این سه شنبه تا اون سه شنبه.

صدای پای گل میاد

هوا بس ناجوانمردانه خوب است

بی ربط

نمی دونم چرا
ولی همیشه برای اون دسته از دوستهام که هیچ وقت وبلاگم رو نمی خوندن
احترام خاصی قائل بودم.

دنت واری و کوفت

نگران نبودن,
همیشه
خیلی سخت تر از نگران بودنه!

معادله یک مجهولی تنهایی

عمق تنهایی × میزان کم حرفی= مقدار ثابت

جسارت از دست رفته

دیری است
دیگر بوی قرمه سبزی
از کله ام
برون نمی تراود
به راستی
به قیمت کدام آرامش مضحک
بوی قرمه سبزی را فروخته ام؟

Law Of Attraction

به ازای هر اروری که توی برنامم می گیرم
یک فحش به سوپروایزرم می دهم که این درس رو بهم پیشنهاد کرد
یک فحش به استاد این درس که این تمرین ها رو بهمون داده
یک فحش به مارکر که اینقدر ایراد الکی از تو تمرینهام در می آره
یک فحش هم به خودم که چرا این درس رو گرفتم!
فکر کنم تا این ترم تموم بشه,
طبق قانون جاذبه, بر اثر تکرار لعن و نفرینهای من
یا من, یا سوپروایزرم یا استاده یا مارکر,
یکیمون حتمن جان بر کف می شیم!

دعای روز یکشنه

خدا زیادت کنه.

...

عزیزم,
با سرما چه می کنی
و
کوفت!

پ-ن: جواب آیدای پیاده رو خیلی خوشمزه است.

برای تو که نمی شناسمت

گفته بودی به خاطر دانشگاهت توی ذوق ات خورده است. گفته بودی روز اولی که آمده بودی و محیط دانشگاه را دیده بودی, با خودت فکر کردی انصراف بدهی. گفته بودی قرار بوده پزشکی قبول شوی و جایت اینجا نبوده, اما وقتی استادتان سر کلاس از سیستر کوچک احوال من را می پرسد با خودت تصمیم می گیری مرا سر لوحه خودت کنی و همینجا بمانی و بعدن فوق بخوانی. اینها را آنقدر با لحن جدی به سیستر که بار اولش بوده با تو هم کلام می شده, گفته ای که من و سیستر که از همه چیز جک می سازیم نتوانستیم هیچ جوری به آن بخندیم. می خواهم بگویم امروز صبح دلم از شنیدن این حرفهای سیستر گرم شد و بعد از آن همه اشکی که دیروز برای هیچ ریخته بودم خنده بر لبانم نشست. می خواهم بگویم من هم وقتی آمده بودم این دانشگاه توی ذوقم خورده بود و تا یک ترم هنوز باورم نمی شد نتیجه آن همه خرزدن و تست و کلاس رفتن, یک دانشگاه غیر انتفاعی باشد. من هم مثل تو و بقیه هم دانشگاهی های آن موقعم انتظار شریف و تهران و غیره داشتم در همه روزهای دبیرستانم. اما می خواهم بگویم که وقتی آدم به جایی می رسد که فکر میکند بیشتر از آن را لایق است اولین کاری که باید بکند این است که شکر گوید - شکر نعمت نعمتت افزون کند - و بعد باید هی زیر لب با خودش به زندگی بگوید این که بد شانسی بود اما بقیه اش را نشانت میدهم. می خواهم بگویم اگر آدمی هستی که با یک احوالپرسی استاد می توانی برداشت به این خوبی کنی و برای خودت از کسی که ندیده ای و نمی شناسی الگو بسازی پس می توانی جایگاه واقعیت را هم پیدا کنی.
می خواهم بگویم مهم نیست که آدم کجا باشد, مهم این است که آدم مبارز باشد که اگر جایی هم بد شانسی آورد روی زندگی را با تلاشش, با امیدش کم کند و تا هرچه که دلش میخواهد نگیرد کوتاه نیاید و موقع گرفتنش یادش باشد حتمن انگشت وسطش را برای زندگی بالا بیاورد و بلند بلند بخندد, از آن خنده هایی که دل درد می گیرد آدم و فک و دهانش از درد خندیدن بی حس می شود..
خواستم بگویم ممنونم دخترک از اینکه روزم را ساختی,
دست خدا به همراهت.

برای دخترم

حواست باشد بعضی ها هر کجا می روند
عقده هایشان را همه جا با خودشان می برند,
تو
عقده های بزرگت را قبل از سفر خالی کن و
عقده های کوچکت را در خانه برای من به یادگار بگذار.
در ضمن یادت باشد کشتی گرفتن با خوک شاید کمی لذیذ باشد
اما در دراز مدت روحت را کدر می کند.

...

گادجون
مرسی از سیلی خوشمزه امروزت.
مرسی که بهم یادآوری کردی که هنوز هم با یک باد کوچیک
می لرزم و اشکم در میاد.
مرسی که یادم آوردی هنوز خیلی مونده تا اونقدر قد بکشم
که از این بادها نلرزم و نشکنم.
درس خوبی بود ولی
لطفن دیگه تکرار نشه!

خودشناسی

کل هفته پیش رو نشستم وقت و بی وقت زمان رو بردم عقب : یکسال , دوسال, سه سال, چهار سال, پنج سال.
دونه دونه شرایط هام, موقعیتهام, انتخابهام, تصمیم هام, عواقب انتخابهام و اشتباهاتم رو آوردم وسط و سعی کردم رفتارهای گذشته ام رو تحلیل کنم.
آخرین نتیجه ای که از این همه فکر و خود تحلیلی گرفتم اینه که
من خیلی آدم خری هستم.
به معنای خود کلمه!

باقلوا در غربت

ناتالی شب که اومد خونه.
گفت مریم راستی من باقلوا خریدم
خیلی هم خوشمزه است
کلن باقلوای خوب همه جا گیر نمیاد!
من یک لحظه چشام از حدقه زد بیرون
فکر کردم با لهجه کبکیش یک چیزی رو قاطی تلفظ کرده
بعد که تکرار کرد
"باقلوا خریدم"
فکر کردم حتمن اینها اسم باقلوا رو گذاشتن رو یک چیزی
و به خورد مردم میدن
بعد که باقلوا رو تو بسته دیدم
فکر کردم حتمن یک چیزی از گوشت و ایناست ولی
شبیه باقلواست
بعد که تیکه اش کرد تا بچشم
به حضرت عباس خود خود باقلوا بود.

از دوست

یک قانونی هست که میگه
تا قبل از اینکه پرواز کنی
هر چقدر خواستی
بترس
فکر کن
شک کن
دو دل شو
پشیمون شو
اما وقتی که پریدی
اگه وسط راه پشیمون شدی
بازی رو باختی...