Maryam

بهاریه یا زمستان به درک که تمام شدی

Sat, 20 Mar 2010 05:11:55 +0800

یک: شنیده بودم یکی از نشانه های دانشجوی دکترا بودن پرحرفیه* منم که ماهیچه های زبونم از روز ازل فعالترین عضو بدنم بوده و تحت هر شرایطی سر ملت دور و برم رو میخوردم بس که حرف میزدم و ماجرا تعریف میکردم , همیشه با خودم فکر می کردم یا حضرت عباس من اون موقع چقدر قراره حرف بزنم دیگه! اما نمیدونم چرا بر عکس, این مدت حرف زدنم نمیاد دیگه, حتی افاضات وبلاگیم هم آب رفته.
.
دو: دقیقن سه ساعت و نیم هست که به زنگی یک انسان نرمال برگشتم, تمرینم رو که تحویل دادم یک نفس عمیق کشیدم و صدای کودک درونم رو شنیدم که بعد از یک شکنجه ده روزه سرم داد میزد که برو از این آزمایشگاه بیرون تا اون روی من بالا نیومده !منم مثل اسب سرم و انداختم پایین و افسارم رو از والد درون گرفتم و دو دستی تقدیم کودک درون کردم. بعد از سه ساعت حاصل مدیریت کودک درون, با دو دست لباس و شلوار و کلی خوراکی اومدم خونه!
.
سه: چند روز پیش برای ناتالی توضیح دادم که نوروز اولین روز بهار هست و ما یک ماه قبل از نوروز خونه تکونی می کنیم و حتمن باید لباس نو بپوشیم و فیلان و بهمان. امروز اومدم خونه دیدم دکور خونه رو کن فیکون کرده.حقیقتن اون سال نو رو جدی تر از من گرفته!
.
چهار: خیلی وقته دست روزگار باعث شده برنامه ریزیهام از اواسط دی هر ماه شروع بشه تا دی سال بعد. اما اگر بخوام از نوروز سال پیش تا نوروز امسال رو نگاه کنم سال واقعن پرموجی داشتم, جای گله نیست , همین که از پسش بر اومدم خوشحالم.
.
پنج: یاد نوروز پارسال رسمن بخیر.(سلام به همه )
.
شش: بازگشت به خوشبختی یعنی دقیقن همون نوع لیموترش های خوشمزه توی ایران رو بتونی اینجا پیدا کنی و شب سال نویی هی با نمک بخوری!
.
هفت:می دونم برای خیلی ها سال سختی بوده, می دونم جنس سختی آدمها با هم خیلی فرق داره و قابل مقایسه نیست, اما الان بهار اومده, سال نو شده , گذشته هم گذشته,
لطفن به خاطر گل روی بهار هم که شه لبخند بزنید , یک ذره بیشتر, آها خوب شد
حالا
سال نو مبارک
دمب شما سه چارک!

*: با عرض پوزش از انواع دانشجویان دکترا

هفته کار و کوشش

Tue, 09 Mar 2010 22:19:37 +0800

از این سه شنبه تا اون سه شنبه.
پ-ن: اون سه شنبه تا این پنج شنبه تمدید شد!

صدای پای گل میاد

Mon, 08 Mar 2010 09:05:35 +0800

هوا بس ناجوانمردانه خوب است

بی ربط

Sat, 06 Mar 2010 09:57:13 +0800

نمی دونم چرا
ولی همیشه برای اون دسته از دوستهام که هیچ وقت وبلاگم رو نمی خوندن
احترام خاصی قائل بودم.

دنت واری و کوفت

Fri, 05 Mar 2010 04:40:22 +0800

نگران نبودن,
همیشه
خیلی سخت تر از نگران بودنه!

معادله یک مجهولی تنهایی

Tue, 02 Mar 2010 23:38:25 +0800

عمق تنهایی × میزان کم حرفی= مقدار ثابت

جسارت از دست رفته

Sat, 27 Feb 2010 04:01:55 +0800

دیری است
دیگر بوی قرمه سبزی
از کله ام
برون نمی تراود
به راستی
به قیمت کدام آرامش مضحک
بوی قرمه سبزی را فروخته ام؟

Law Of Attraction

Tue, 23 Feb 2010 08:01:37 +0800

به ازای هر اروری که توی برنامم می گیرم
یک فحش به سوپروایزرم می دهم که این درس رو بهم پیشنهاد کرد
یک فحش به استاد این درس که این تمرین ها رو بهمون داده
یک فحش به مارکر که اینقدر ایراد الکی از تو تمرینهام در می آره
یک فحش هم به خودم که چرا این درس رو گرفتم!
فکر کنم تا این ترم تموم بشه,
طبق قانون جاذبه, بر اثر تکرار لعن و نفرینهای من
یا من, یا سوپروایزرم یا استاده یا مارکر,
یکیمون حتمن جان بر کف می شیم!

دعای روز یکشنه

Mon, 22 Feb 2010 02:56:18 +0800

خدا زیادت کنه.

...

Fri, 19 Feb 2010 02:13:51 +0800

عزیزم,
با سرما چه می کنی
و
کوفت!

پ-ن: جواب آیدای پیاده رو خیلی خوشمزه است.

برای تو که نمی شناسمت

Wed, 17 Feb 2010 08:37:35 +0800

گفته بودی به خاطر دانشگاهت توی ذوق ات خورده است. گفته بودی روز اولی که آمده بودی و محیط دانشگاه را دیده بودی, با خودت فکر کردی انصراف بدهی. گفته بودی قرار بوده پزشکی قبول شوی و جایت اینجا نبوده, اما وقتی استادتان سر کلاس از سیستر کوچک احوال من را می پرسد با خودت تصمیم می گیری مرا سر لوحه خودت کنی و همینجا بمانی و بعدن فوق بخوانی. اینها را آنقدر با لحن جدی به سیستر که بار اولش بوده با تو هم کلام می شده, گفته ای که من و سیستر که از همه چیز جک می سازیم نتوانستیم هیچ جوری به آن بخندیم. می خواهم بگویم امروز صبح دلم از شنیدن این حرفهای سیستر گرم شد و بعد از آن همه اشکی که دیروز برای هیچ ریخته بودم خنده بر لبانم نشست. می خواهم بگویم من هم وقتی آمده بودم این دانشگاه توی ذوقم خورده بود و تا یک ترم هنوز باورم نمی شد نتیجه آن همه خرزدن و تست و کلاس رفتن, یک دانشگاه غیر انتفاعی باشد. من هم مثل تو و بقیه هم دانشگاهی های آن موقعم انتظار شریف و تهران و غیره داشتم در همه روزهای دبیرستانم. اما می خواهم بگویم که وقتی آدم به جایی می رسد که فکر میکند بیشتر از آن را لایق است اولین کاری که باید بکند این است که شکر گوید - شکر نعمت نعمتت افزون کند - و بعد باید هی زیر لب با خودش به زندگی بگوید این که بد شانسی بود اما بقیه اش را نشانت میدهم. می خواهم بگویم اگر آدمی هستی که با یک احوالپرسی استاد می توانی برداشت به این خوبی کنی و برای خودت از کسی که ندیده ای و نمی شناسی الگو بسازی پس می توانی جایگاه واقعیت را هم پیدا کنی.
می خواهم بگویم مهم نیست که آدم کجا باشد, مهم این است که آدم مبارز باشد که اگر جایی هم بد شانسی آورد روی زندگی را با تلاشش, با امیدش کم کند و تا هرچه که دلش میخواهد نگیرد کوتاه نیاید و موقع گرفتنش یادش باشد حتمن انگشت وسطش را برای زندگی بالا بیاورد و بلند بلند بخندد, از آن خنده هایی که دل درد می گیرد آدم و فک و دهانش از درد خندیدن بی حس می شود..
خواستم بگویم ممنونم دخترک از اینکه روزم را ساختی,
دست خدا به همراهت.

برای دخترم

Wed, 17 Feb 2010 00:24:17 +0800

حواست باشد بعضی ها هر کجا می روند
عقده هایشان را همه جا با خودشان می برند,
تو
عقده های بزرگت را قبل از سفر خالی کن و
عقده های کوچکت را در خانه برای من به یادگار بگذار.
در ضمن یادت باشد کشتی گرفتن با خوک شاید کمی لذیذ باشد
اما در دراز مدت روحت را کدر می کند.

...

Tue, 16 Feb 2010 07:59:44 +0800

گادجون
مرسی از سیلی خوشمزه امروزت.
مرسی که بهم یادآوری کردی که هنوز هم با یک باد کوچیک
می لرزم و اشکم در میاد.
مرسی که یادم آوردی هنوز خیلی مونده تا اونقدر قد بکشم
که از این بادها نلرزم و نشکنم.
درس خوبی بود ولی
لطفن دیگه تکرار نشه!

خودشناسی

Sun, 14 Feb 2010 10:44:18 +0800

کل هفته پیش رو نشستم وقت و بی وقت زمان رو بردم عقب : یکسال , دوسال, سه سال, چهار سال, پنج سال.
دونه دونه شرایط هام, موقعیتهام, انتخابهام, تصمیم هام, عواقب انتخابهام و اشتباهاتم رو آوردم وسط و سعی کردم رفتارهای گذشته ام رو تحلیل کنم.
آخرین نتیجه ای که از این همه فکر و خود تحلیلی گرفتم اینه که
من خیلی آدم خری هستم.
به معنای خود کلمه!

باقلوا در غربت

Sat, 06 Feb 2010 11:53:03 +0800

ناتالی شب که اومد خونه.
گفت مریم راستی من باقلوا خریدم
خیلی هم خوشمزه است
کلن باقلوای خوب همه جا گیر نمیاد!
من یک لحظه چشام از حدقه زد بیرون
فکر کردم با لهجه کبکیش یک چیزی رو قاطی تلفظ کرده
بعد که تکرار کرد
"باقلوا خریدم"
فکر کردم حتمن اینها اسم باقلوا رو گذاشتن رو یک چیزی
و به خورد مردم میدن
بعد که باقلوا رو تو بسته دیدم
فکر کردم حتمن یک چیزی از گوشت و ایناست ولی
شبیه باقلواست
بعد که تیکه اش کرد تا بچشم
به حضرت عباس خود خود باقلوا بود.